A HISTÓRICA MARIE CURIE
Vida e obra:
Marie Curie foi unha científica polaca nacida en Varsovia o 7 de novembro de 1867. A maior parte da infancia pasoua con seu pai nos campos.Tamén se dedicaba a física e química, pioneira no campo da radioactividade , foi a única e primeira muller en recibir dous premios nobel , foi a primeira muller en facer o cargo de profesora na Universidade de París. Ela mesmo pola sua conta, formou os institutos Curie.
Anque fora cidadá francesa, Marie nunca perdiu a sua indentidade polaca,enseñou a suas flillas a lengua materna, nas suas visitas a Polonia, o primer elemento químico que descubrio chamoulle polonio polo seu pais de orixe; Polonia.
En abril 1894 coñeciu o seu home Pierre Curie, tuveron tres fillas:Iréne, Éve e Denise. Xunto Pierre recibiu o premio novel de física en 1903 e en 1911 o de química, o seguinte reto era a obtención do doutoramento.
Tras analizalo co seu marido, ambos decidiron centrarse nos traballos do físico Henri Becquerel, que descubrira que os sales de uranio transmitían uns raios de natureza descoñecida. Este traballo estaba relacionado co recente descubremento dos raios X por parte do físico Wilhelm Röntgen. Marie Curie interesouse por estes traballos e, coa axuda do seu esposo, decidiu investigar a natureza das radiacións que producían os sales de uranio. Marie fai a súa tese de doutoramento sobre este último descubrimento.
ante un tribunal presidido polo físico Gabriel Lippmann. Obtivo o doutoramento e a mención cum laude.
Tras analizalo co seu marido, ambos decidiron centrarse nos traballos do físico Henri Becquerel, que descubrira que os sales de uranio transmitían uns raios de natureza descoñecida. Este traballo estaba relacionado co recente descubremento dos raios X por parte do físico Wilhelm Röntgen. Marie Curie interesouse por estes traballos e, coa axuda do seu esposo, decidiu investigar a natureza das radiacións que producían os sales de uranio. Marie fai a súa tese de doutoramento sobre este último descubrimento.
ante un tribunal presidido polo físico Gabriel Lippmann. Obtivo o doutoramento e a mención cum laude.
En 1906 morre Pierre por ser atropelado por un carro de cabalos, moitos anos despois Marie protagoniza un escandalo ao facerse noiva de Paul Langevin .
Curie, logo de quedar cega, morreu, o 4 de xullo de 1934, na Clínica Sancellemoz,
por mor dunha anemia aplástica.
Sesenta anos despois, o 21 de abril de 1995, os seus restos foron trasladados, xunto cos de Pierre, ao Panteón de París. No discurso pronunciado na cerimonia solemne de ingreso, o 20 de abril de 1995, o entón Presidente da República, François Mitterrand,
dirixíndose especialmente aos seus netos e bisnietos, destacou que
Marie, que fora a primeira muller francesa en ser doutora en Ciencias,
en ser profesora na Sorbona, e tamén en recibir un Premio Nobel, o era novamente ao repousar no famoso Panteón de París polos seus propios méritos (no que segue sendo a única ao día de hoxe).
| A filla maior de Curie Irène Joliot-Curie |
A súa filla maior, Irène Joliot-Curie , tamén obtivo o Premio Nobel de Química, en 1935, un ano logo da morte da súa nai, polo seu descubrimento da radioactividade artificial. A segunda e lonxeva filla do matrimonio, Ève, xornalista, pianista e activista pola infancia, foi o único membro da familia que non se dedicou á ciencia.
Eu penso que está muller e magnífica e loitou polo que quere .

Para empezar está moi ben, pero para estar perfecto convén matizalo algo... empezando por considerar que o máis importante do traballo (si, o máis importante!) que é a túa opinión vai con letra miúda, non te parece que ... por exemplo, lle iría mellor aquí o cambio de color na letra (onde fas o cambio non parece ter moita necesidade... é unha continuación do texto...)...
ResponderEliminarEn fin, remiraremos o traballo e seguimos falando.
E, repetimos, a frase persoal está moi ben e resulta o "máis importante" do traballo... queremos "toque persoal" (para datos nos chega a wiki, non?)...
Grazas Xaquín
ResponderEliminarXa o dicía alguén noutro sitio... este Antonio é un crack... mellorou o traballo e parece que ata o do "toque polaco" da nosa científica quedou moi mellorado... así me gusta (se lle dá humanidade á persoa da que falamos, vos decatades?)...
ResponderEliminar